ARUME DOS PIÑEIROS

CAXIGALINES NELA REGUERA'L CAMPIZU

ASUMIR RESPONSABILIDADES

with 2 comments

misteri_8

 

Houbo un tempo, non tan mítico, en que os cargos públicos, albiscada a súa incompetencia, insinuada a súa mínima deshonestidade e medio revelada a súa dose de inmoralidade pública, empregaban a fórmula eufemística “asumo as responsabilidades” para liscar pola porta (normalmente traseira) do poder. Houbo outro tempo ulterior en que tal fórmula deixou de levar consigo o portazo correspondiente e significou apenas que o cargo público decidía agardar a que escampara para que a marcha fose voluntaria e non forzada polas contrarias circunstancias. A este tempo lle seguiu outro en que “asumir as responsabilidades” xa non indicaba máis ca esto e que, tras a asunción (sen subida aos ceos, pero sen o oportuno e demandado descensus ad inferos), o cargo público, demostrada a súa incompetencia, probada a súa máxima deshonestidade e mesmo admitida a súa dose de inmoralidade pública (común a tanta xente, nunha subtil inversión do consolo de parvos como éxtase de espilidos), permanecía na poltrona contra vento e marea, ás veces mesmo con perda de eleccións mediante.

Agora, o cargo público, pillado in fraganti, comprado en contante e sonante, ausentes vergonza e decencia, evita (porque entre outras cousas a descoñece) a fórmula eufemística, remite al altísimo se se tercia (que vén sendo o superior en ternos e nasalidades), e agarda a que o boten. Porque dalí el non se apea así baixe maría santísima (tal é a devoción cristiana destes ninots de Emidio Tucci) da cúpula da catedral de Elx.

Written by arume

06/10/2009 ás 18:12

Publicado en Uncategorized

2 Respostas

Subscribe to comments with RSS.

  1. A ver, les vamos dando confianza, y llegará el día en que nos roben el reloj mientras nos piden el voto, tú verás. Lo de la clase política comienza a ser tan grotesco… y triste. Abrazos.

    Sir John More

    06/10/2009 at 21:36

  2. Muy buenas las referencias religosas. Te pido perdón, “asumo responsabilidades” y aquí paz y despues gloria.

    La cortedad de algunos, como tu dices, tiene un aroma “gatopardesco”: cambiarlo todo, para no cambiar nada. Asumo responsabilidades, pero no las asumos y aquí sigo.

    Saludos

    L´Esbarzer

    07/10/2009 at 18:40


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: